bankamatik bize ucu yırtık bi para verdiğinde;??bu banka da nebiç©miş deriz, gidip ne yapabiliriz bu bozulmuş parayı diye sorduğumuzda gũvenlik görevlisinin hokkabaz misali tam bir parayı vermesi ũzerine; sizin gibisi yok, sũpersiniz deriz, teşekkũr eder gideriz. biz böyleyiz işte, insanlar olarak.
bu iyilik familyasında yetişmiş bir gũvenlik görevlisi tabi.
birde şöyle çıkışan tipler vardır.
-oğlum para buldunda bunadın.de get işine
biz böyleyiz işte
Bankada paran var ki çekmişsin.
Hadiya
Bir tramvaya binecek para dahi cepte olmasaydı.
Otostop çekebilirmiydin, bilmediğin bir insanın arabasına binip eve gitmek için.
Zaten cebinde paran yokken insanın canın çeker her şeyi.
O an bir başka kokar simitçi fırını.
O gũne kadar ne kadar gũzel olduğunu hatırlamdığın nohut pilavın kokusunu duyarsın, sokak arasındaki kũçũk salaş lokantalardan yayılan.
Utanarak ve için geçerek bakarsın bir çocuğun elindeki şekere.
Ve
Belki de ilk defa ũzũlũrsũn, dũşũrũpte yiyemediğin o çukulatanın yarısına, sıcacık fırından çıkmış ekmeğin köşesine.
Anlatamazsın,
Seni ve babanı tanıyor dahi olsa, yarın gelecek olan parayla borcunu ödeyecek dahi olsan, duygusu yok ki paramatik, seni anlasın ve borç versin.
Belki suç,
cebinde parası olmayan ve soğukta bekleyen bir gũvenlik görevlisine ” bu para yırtık değiştirin ” diyerek kapris yapanlarda
Belki de
Bizi duygusuz paramatiklere mahkum edenlerde.
Dediğim gibi
önce şũkret.
ucu yırtık dahi olsa
“Bankada paran var ki çekmişsin.”
şũkũr tabi şũkũr