bizim işyerinde toplamda 5 ama kullanabildiğimiz 2 asansör var. bunlardan bir tanesi hemen hemen hergün, yoğunluğun en fazla olduğu sabah saatlerinde itinayla bozulur. diğerine atlamak suretiyle binmeniz* kilonuz ne olursa olsun, bu asansörün alabileceği yük sizin kilonuzdan mutlak suretle eksik olacağından pek mümkün değildir. yük fazla olduğunda asansöre en son giren kişi iner kuralında en son binen kişi olmasanız bile, çoktan yaşını başını almış ve bunu her fırsatta sen gençsin hadi bakalım diye değerlendiren abi ve ablaların ortak infaz kararıyla asansörün kapanan kapılarına bakarız.
bu durumda hergünki gibi “zaten merdivenden çıkmak daha sağlıklı ” yalanına kendimizi inandırıp 5 kat çıkmaya başlarız. bütün gece yatıp sabahın o saatinde herkesin geçeceğini bile bile merdivenleri silmeye başlayan nöbetçi temizlikçi arkanızdan söylenir. asansör bozuk desenizde inanmaz. birlikte çıktığınız arkadaşlarınız sigara da içmiyosun ama benden yavaşsın şeklinde akciğer müsabakası yaparlar.
işte ben bunları hergün yaşamamak için diyorum ki; hani öldükten sonra arkalarından dua etmemiz için yaptırılan hayır işleri vardır ya, işte bunlara bir yenisini ekleyelim ve diyelim ki; artık hayır yapmak isteyenler yürüyen merdiven de yaptırsınlar. üstüne isimlerini de yazarız. ben çok dua ederim. gerçekten.
* : asansörün içine hangi eylemi yaparak girerdik unuttum :) binilir mi? karar veremedim bu nasıl bi eylemdir :)
dikeyde yol kat eden vasıta olarak düşünürsek otobüs ne bileyim bi at niyetine binmek fiilini kullanalım biz.
merdiven çıkmak ve inmek gerçekten iyi bişiy. ben kendimden biliyorum. hayır doktor mümkün mertebe yürü, yor kendini dedi diye değil, sağlamken de (ki sigara içebiliyorken de (ben atamadım bu sigarayı hala (çok oldu bu parantezler))) merdiven iner çıkardım.
apartmanda da kullanmam asansörü ama bunun bizim tek asansörümüzün gün içinde çok defalar bozulmasıyla bi alakası yok. maksat spor.
işte böyle asansör insanları : )
Hocamdı, bana eğitim veren hocam.
Yürümeyi de severdi.
Çalıştığımız binanın 10.katına her gün odasından yüüryerek çıkarken bizlerde ister istemez ona ve onun hızına eşlik ederdik. bir günde 3 kez aynı merdivenleri çıkmanın ne demek olduğunu anlatma ma gerek yok.
Binanın 10 katında çalışıyordum.
Asansör görevlilerinden ibrahim’in beni sevmesi ve benimde cesaretli olmam işlerimin hep tıkırında gitmesine neden oldu.
Hani sizde bilirsiniz bozuk asansörleri teknisyenler yaparken bir aşağı bir yukarı gidip asansörü dener dururlar. işte insanların binemediği o bozuk asansörlere hep ben bindim. Ama içine değil üstüne. Hani filmlerdeki gibi tellerin arasına. Asansör bir alt kata iner ve onca insanın şaşkın bakışları arasında sizin katın kapıları açılır. Asansör kabinin tepesi, telleri, fren sistemleri, yağları, o karanlık asansör çukuru, karşınıza çıkar. Siz hiç bir yere dokunmadan o şaşkın bakışlar arasında oraya binersiniz, telelrin arasına ve 10 kat boyunca çıkarken yağlanmamak için dengede durma başlarsınız. Asansörün üstündeki elle kumanda cihazı ile sizi hop diye 10 kata çıkartıverirler sıra beklemeden, Hiçbir katta durmadan. asansör 9 katta durur. siz 10 katta inersiniz. o ilginç bakışlar burada da vardır. Ama siz normalbirşeymiş gibi yürümeye devam ederken o şaşkın bakışlar arkada kalır.
Bunu eşinize söylediğinizde çok kızar.
İnanın çok çok kızar.
Bizde öyle oldu.
yürüyen merdiven iyi fikir hiç olmazsa havdar yanii:))bende katılıyorum size…bazı yerlere bir büyük asansör yapsınlar tek
gerisi yürüyen merdiven bencede çok mantıklı..elektirik kesilse
bile çıkarız:)))yardım çağırmak yok asansör tamiri parası yok.
heray bakım parası yok.iyi fikir:)))mütahitlerin dikkatine en önemlisi mimarların dikkatine sunulur..
Bide bunun şöyle versiyonu var tabi.