renginin neden turuncu çıktığını anlamadığım elma çayımı içerken yazıyorum bu satırları. turuncuyu portakaldan beklerdik oysa. çok düşündüm günlük. 37.8 derece ateşim var. yaklaşık bi 10 gündür pili biten kumandayı elimde gezdiriyorum. televizyona yakın yerlerde oturmayı ve hatta uyuyup kalmayı tercih ediyorum. bununla da kalmayıp bu bilgisayarla alakası ve dahi hiç bir birlikteliği olmayan aynı kumandayı bilgisayarı kapatmak için kullanıyorum.
normal bildiğimiz bu düz hayatta bi arama çubuğuna ihtiyaç duyuyorum.
ve bunların nedenini gayet iyi anlamaktayım;bildiğimiz engebeli iş hayatının kendi sınırlarında kalmayıp uykuyu, yemeği aklımızı, fikirimizi kısaca herşeyi istila etmesi.
hiçbişeyden değil sadece kendimden şikayetçiyim.
vasati kaç çöp alır bu kibrit kutusu ve kaç ortalı defter gerekir bu kitabı yazmaya bilmiyorum.
“vasati kaç çöp alır bu kibrit kutusu ve kaç ortalı defter gerekir bu kitabı yazmaya bilmiyorum.”
Bunu söylettiren nedir?
BENCE ARTIK İNCE AYRINTILARDAN SIKILMISSIN VE AYNI ŞEYLERİ YAPMAKTAN.BEN ONU FARKETTİM.BİLMEM NE DERSİN?
ali sarı: iş, güç:)