bu mimleme olayının paslar ve gollerden başlamasından mütevellit, erkekler arasında oynanan bi oyun gibi algılamıştım. gelip beni bulacağı aklımın ucundan geçmemişti. evet bence de yalan söylüyorum.

aslında Ali Sarı‘nın arkasından konuşmayı, yüzüne söylemeye göre daha çok tercih ederdim.
ve nedense yıllar yıllar önceydi gibi bir giriş cümlesiyle girmeye eğilimim var. zira bu şekilde girdiğim zaman “Kötü kritik edenin bilogunu heklerim, haberiniz olsun :p” notunu belki de görmezlikten gelmiş olacağımdan, korkuyla titreyerek direk konuya geçeyim

sitenin şekli şemali hakkında en son neden buna karar kıldığını anlamış değilim. o siyahlı pembeli bişey vardı ya, sade olan, onu bile kullansa daha hoş olacaktı sanırsam. ya da bize böyle yaparak; benim için içerik önemli, yazılar önemli demeye getiriyor ise de ona hemen -neredeyse her akşam dediğimiz gibi- “hani yazılar” deriz. biz hep çok yazsın isteriz, böyle mesela. (şahaneydi)

geri kalan yanı; biraz flickr, biraz Ali Sarı. kalanları da arkasından konuşmak istiyorum. arada bir kapatıp gitmelerinden vazgeçmesine ve varlığına şükredip, çok da ustanın işine karışılmaz yaftasını yapıştırır, saygılarımı sunarım.

Not: Nahnu bey‘in sağlığı açısından kritize yol haritasını uzatmamak adına, teyzemin oğlu Ali Sarı‘ya bir geri pas atıyorum.
geri pası sordum. varmış öyle bişey.

iyi geceler, pencereyi kenarlara kaydırınca yeşil, ortaya gelince pembe görünen bloglar.

editis:
ali sarı :şimdi ben de seni kritize edecem öyle mi
n: yes
n: sonra bana bi pas daha at sen, sonra bende sana bi pas, top bizde kalsın
ali sarı : eheheh, kilitlensin mim olayı