evde sessiz sakin otururken dışarıda bir gürültü koptuğunun farkındaydım. pek oralı değildim, ta ki evin içindeymişcesine yüksek bir sesle patlayan havai fişeğe kadar. hayır korkudan yere yatmadım, olduğum yerde dondum kaldım. peşpeşe bir kaç taneden sonra terasa çıkıp olanı biteni anlamaya, bir düğün varsa hemen gitmeye karar verdim. maksat etli pilav. akşam vakti siz deyin 20, ben diyim 30 tane çocuğun “Allah Allah Allah ” nidalarıyla bizim evin kapısını zorladıklarını gördüm. beni görünce en yüksek, incecik, çığlık kıvamında hep bir ağızdan “şivlilik” diye bağırdılar. o zaman tabiri caiz ise “kafaya dank ” etti. önceki şivlilik gününde acemiyken, hiçbişey almadığımdan kapıyı açıp açmamakta tereddüt etmiştim.

oysa şimdi terasta durmuş, kapıyı yüklenerek açmaya çalışan bu askerlere, damdaki gelin edasıyla şekerleri saçıp savurmak istedimse de, bu evde yalnız bir kiracı olduğum ve bahçedeki çiçeklerin ne kadar değerli olduğunu aklıma getirmiştim.

şivlilik diğer şehirlerde zuhur eden bir olaymıdır bilemiyorum. ilk defa Konya’da gördüm. üç ayların başlangıcını kutlamanın en süper hali diyebilirim. bayram gibi. başımın üstünde hilal, görebildiğim en uzak noktaya kadar havai fişek olsun, uçan ve parlayan ne varsa hepsini görebiliyordum (teras görüş alanı:270 derece . aşağıdaki kapıya inip, şekerleri sıraya girmelerini filan beklemeden kapışma usulü ile verdim yani vermedim. aldılar.

ateş yaktılar. kızkaçıranmıydı neydi ondan patlattılar. kendi etrafında çılgınca dönen, ateşi savuran, adını bir çocuğun; ” işte torpil bu! ” demesiyle öğrendiğim şeyi yakıp, üstüne gidip, kaçarak, aynen kovboyların topuklara ateş edip dans ettirmeleri gibi kaçıştılar. bir haftadır marketlerde satılan fenerlere de bu grubun “fener alayı” diye sokaklarda gezmesiyle anlam kazandırdım. bir kısım fener alayı diye bağırırken aradan “akp” “mhp” seslerini de duydum:) bu çıkan sesler annelerinin sansürlemesi ile son buldu. hâlâ devam ediyor.

üç aylarınız mübarek, Recep’e, Şaban’a, Ramazan’a selam olsun.

hâlâdan biraz sonraki edit: yangın var diye bağıran çocuk seslerini de ciddiye almamıştım, meğer yaktıkları ateş boş arsanın yarısını yakmış. itfaiye geldi. onun sesini ciddiye aldım.