N.Nahnu.Org

Burası Eskişehir

heycan. yol, otobüs. heyecan.
sabahları erken vakit. çok yüksekte balkon, harika manzara önünde kahvaltı. tv, my wife & kids, o dizideki küçük kıvırcık çocuk micah, sonra ellen degeneres. espark. profilo, siemens, bosch küçükten büyüğe sıralama bu. develi battaniye, gerçekten gördüm çok güzeldi. sınırsız pizza hakkı. burger king’ e gitmesek. pembe defter, harika bir günlük olacaktır bundan sonrası için. domino’s, hiç beğenmedik, ince hamurlu pizza, hatırlayınca kötü olduğumuz tavuk.

beyaz melek, bence kötü film.

sonraki gün, beğendiğimiz fırın satılmış. yedi milyarlık buzdolabı. inanılmaz yani, buzdolabı neden yedi milyar olur anlamadık. zırhlı filan mıdır kurşun geçirmez midir? doğum günü pastası. bayat mı taze mi anlayamadık. kazakta çok yakıştı. maç 1-0. fatih terim’in kazandığı para ne kadardır, aman bize ne ki meselesi. pushing daisies. üniversite. en süper heykel; o şişman kadının heykeli. fotoğraf sergisi. mahmut tuncer hikayesi. gülmemiz için nahnu bey’ in onun ismini söylemesi yeterli.

sınırsız pizza hakkı 2, artık evde yedikten sonra bi de dışarıda yemesek. elif-erhan. pembe pasta. anladık ki önceki pasta bayatmış. neo avm. dergi kapağı olabilir fotoğraflarımız.perspektif harikası fotoğrafım. önce yalan haber, büyük sevinç, sonra hayal kırıklığı, bu da geçer üzüntüsü.

içli köfte. çok kalabalık tramvay, sanırım suyum çıktı diyen şişman kız. çok büyük kola, halbuki kolayı bırakmıştım. heroes.
patlamış mısır. bülent ersoy’un kazandığı para ne kadardır, aman bize ne ki meselesi.

yol. otobüs. üzüntüye izin vermiyoruz artık.
süper bir on gün, süper kahramanım nahnu

“bu çizmeyle bu hayat geçmez ”

her kapı önü beklemesi, nahnu bey.

apartmandaki elektrik sistemini çökertebilen şofbenimi, komşu teyzenin böreği fırında kalmasın, televizyondaki tüm yarışmaların birincilerini de görebilsin diye gece yarıları saatlerinde açmayı düşünedurayım,yine aynı komşu teyze kombimizi açmayı unutup bu soğuğa beni terkedip gitsin.

öldüğümde o filmdeki gibi melek bana hayatta sevmediğin şey neydidiye sorsa işte bunu söylerim. hayır hayır o haberlerdeki gibi suçu kışa atmam, teyzeye atabilirdim ama ondan daha suçlu gördüğüm bir bakan var şu günlerde ona atarım.

bu yorgan da keşke daha zayıf olsaymış o zaman sandalyeye sığabilirdik.

bi duvarın üzerinde oturup sadece sinek ilacı sıkan arabanın peşinden koşan çocuklara bakma hevesiyle doluyum. o çocukların hepsi kaybolup gitse o dumanın içinde, sineklerin de hepsi ölse. sinek komik bişey. o dumanlı araba da komik.

bu yazının başlığı “beklemek” olamazdı, alakasız dururdu. ” beklemekle alakasız cümleler ” de olamazdı. “treni beklerken oturduğun bankta ayaklarınla karıncaları yakalama oynu gibi, beklerken düşündüklerin ve oynadığın oyunlar ” diye bi başlık olabilirdi. o da başlık sayılmazdı.

merhaba mr. zebra;
heycanla aralığı beklerken kasım geldi buraya ve hava öğlene kadar sıcak, öğleden sonra soğuk buralarda.
yağmuru hiç gördün mü bilmiyorum, ne zamandır görüşmüyoruz, söyle ona aralık gelmeden gelsin ama.
bazen pencereden bakarken soruyorum kendime,
en çok istediğimiz şey bir gün olacakmı sence ?
kendim gülüyor ve diyor ki; en azından aralık gelmedi daha.

şu vakit cnn türk’ te yayınlanmakta olan, adının lezzet avcısı ya da lezzet durağı mıydı neydi diye hatırlayamadığım programın hem iştah açıcı görüntüleri içermesi, hem de sunuculuğunu yapan adamın adını hatırlayamamak bir tarafa bilmediğim , toplamda 4-5 açıdan çekilen o yemekleri yerkenki halini de görmek istemediğimizden, bu programın ya yemek görüntüleri içermeyen ya da o adamsız bir program olmasını tercih ediyoruz. tabi programın yemek programı olduğu akla gelince muhtemel imkansızlıkla sonuçlanacak bu isteğimizi sadece dillendirmekle yetiniyoruz. isterse yetinmeyelim.

şimdi diyebiliriz ki o zaman bir kumanda boyu uzaklıkta tercih şansımız var, ya seyretmeyiz ya da toptan televizyonu kapatadabiliriz ama öyle olmuyor. öyle ki bu programın normal vaktinde yayınlananı dahil, gece yayınlanan tekrarları bile sürekli karşıma çıkıyor. hem de o 4-5 açıdan yerkenki halleriyle.