saatimin birisinin pili bitti, birisi bozuldu. duvar saatiminde pili bitti.

çalışmadığım günler saate bakma ihtiyacı hissetmediğim için bunlara bilerek ve hatta birazda isteyerek bir çare bulmadım.
çalıştığım günler içinse telefonun saatini ayarlamam yeterli. telefonun da saati hat değiştirmekten mütevellit hiç doğru saate ayarlı değildir. bu sebepten saate hep trt 2′ den bakarım, saat konusunda en güvendiğim yerdir. eğer dışarda bir yerde saate ihtiyaç duymuşsam önce önünden geçtiğim saatçilerin saatlerine bakarım. sonra saatçilerin bu kadar çok saati aynı anda çalıştırıp çalıştırmadıkları aklıma takılır ve nedense saatçilerdeki saat hep yanlış görünür. özellikle vitrinlerinde ayna varsa saatin diğer yarım küreye ait olduğunu, o yarım küredeki insanların o anda neler yaptıklarını bile düşünürüm.

aklımda bir türlü o saatlerin çözümlenemeyişiyle etrafta bulunan en çok rakamlı yerlere yani döviz bürolarına bakarım. kırmızı dijital ışıklı rakamların hangi para birimine ait olduğunu anlayamadan onların da saat olmadığını anlarım. birisine saat sormayı hiç aklımdan geçirmem. hayatımda kime saat sorduysam saati yoktur, hatta benim gibi saat arıyordur. dünyada benden başka birinin de aynı sorunu taşıdığını bilmek istememenin yüzünden hiç sormaya teşebbüs etmem.

böyle yürürken başka vitrinlerin içine sanki başka bişeylere bakıyormuşum gibi içerde saat var mıdır diye bakarım, ki bu yöntemle içerdeki biriyle gözgöze gelmek ve amaca erişemeden oradan uzaklaşmak en muhtemel şeydir.

bu çaresizlikle zaman denen şey ve dahi bütün insanlık saati öğrenmekten vazgeçtiğimi düşünebilir.
vazgeçmem, bi arkadaşımı arar saati sorarım. onun da saatinin pili bitmiş olduğu için o da saati trt’ 2 ye sorar.
herdaim saati üstündedir, teşekkürler trt 2