22
Ock
2008

adını bile söylemek istemem

kertenkele

çocukluğumun korkulu rüyalarının sebebi. onlardaki; birini görünce donup kıpırdayamama hali nedense bana da olur. gözgöze geldiğimiz an sadece gözlerimizle nereye kaçacağımızı tayin eder ve bir daha görüşmesek iyi olur deyip ayrılırız. olmadı, olmadık bir yerde karşılaşmak durumunda birbirimizi görmemezlikten gelmek, sağlığımız için daha iyi bir yoldur.

etraftakiler her korktuğum küçük boyuttaki hayvan için; korkma bak çok zararsız deselerde, en son bunlardan bir tanesini çatının birleştiği yerden süpürgeyle öldürmeden iteleyerek terastan aşağı uçurdum.

duvardaki çiviyi bunlardan biri zanneddip gözlerimi kaçıra kaçıra bakacak/bakamayacak kadar da hayal gücüm süperdir.



Yukarıdaki yazı hakkında bazı ünlü düşünürlerin görüşleri


  1. Gravatar Icon 1 kuponadam 23 Ocak 2008 @ 11:01 am

    Kertenkele ninmi ? :)

  2. Gravatar Icon 2 yüKseLenBaŞaK 24 Ocak 2008 @ 1:27 pm

    Yanlız olmadığıma sevindim ((:

Lütfen, yorumunuzu yazarken bir yandan da yüksek sesle okuyun...