N.Nahnu.Org

ucu kalınlaşmış bir kurşun kalemi açmanın ferahlığında diyorumki;

iş dolayısıyla uykusuz geçen gecelerin ardından yorganı başıma çekip tam uykuya dalacakken pencere önünde taklalar atıp beni uyandıran güvercinlerden, kapısının önünden geçerken şimdi dışarı çıkacak diye korka korka bakamadığım köpekten, boyum kadar uzun olan kaloriferin az ısıtmasından ve maalesef; orta boy bir oda büyüklüğündeki yazın yıldızlara baktığımız, kışın kar topu oynadığımız terasımdan ve nihayet bu bir yıl, hayır iki yıl tamam iki buçuk yıllık yalnızlığımdan kurtuluyorum!

-ve şimdi Allahım bir isteğim daha var

safer ayının birinci gününde -bundan habersizce- seferde oluşumun tekabülünü kendime açıklamaya çalışıyorum. bazen böyle şeyler oluyor. eğer biliyorsak işareti üzerimize alınabiliriz, eğer bilmiyorsak kimbilir nasıl da farketmeden geçip gideriz. günlerdir üç-beş saatlik uykuyla bir sonraki uyku girdabına girmelerin, bu düşünce ağrılarının, bu baskıların, bu günlerin, bu gecelerindeki yürüyüşlerin ve bu kadar çok çiçeğin bir anlamı olmalı.
ben anlasam yeter.

” Kürek kemiği, göğüs kafesi, omurga, kafatası, tırnak, bir ağız dolusu diş… Romatizma, bel ağrısı, kemik erimesi. Bol et. Bol kemik.
Bol damar. Kilolarca bağırsak. İri göğüsler. Sarkık ciğerler. Ülser, halsizlik, ameliyat, kahkaha, tokat, küfür, tümör, aşk, gözlük, kepek. İş bulur, borç alır, altına kaçırır, yalan söyler, sivilcesini patlatır, kaşınır, öğünür. Fotoğraf çektirir, kırlara koşar, kusar, öper, güler. Ot yer, hayvan yer, kaşınır, uyur.
Üzülür, düşünür, korkar.

İnsan dediğin nedir ki? Et, kemik, yağ ve sinirden oluşur. Önemli olan kalbi hissetmektir. “

filmler ikiye ayrılır; çok beğendiklerim ve orta halliler.
şimdiye kadar gördüğüm en iyi çocuk oyuncunun (çetin) elindeki ayak röntgenini köpeğe gösterip “bak çakır bu kemik kap” demesine aslında bundan da çok “ona şaka yaptım, tabi yerse diye” demesine, ya da “al sana cebimden bi sünnet vereyim ” demesine yani aslında hangisine güleceğimi bilemedim. sanırım çok beğendiğim filmleri de ikiye ayırıp bu filme en beğendiğim diyebilirim

sanırım hergünümüz Allah’ın yarattığı şeylerden bihaber geçmekte direniyor. ya da teker teker haberdar oluyoruz. bu haber alma hâlini kendimiz ayarlayamadığımız için; bu vakitte, bu saatte, burada karşılaşmanın bir anlamı olmalı deyip, yâhut nasıl daha önceden haberim olmadı deyip, demek bu zaman en iyi zamanmış deyip, belki de haberdar bile olmadan bilmeliydin bu güzeli deyip, belki de her defasında defalarcasına gördüğün aynı şeyi, aynı şeyi bin parçasına bölüp bölüp, hayran hayran şaşırmalısın deyip, bu nasıl bir “ara”lıktır, bu nasıl bir “orta”lıktır , bu nasıl bir köprüdür deyip,
kendi kendimize sorularımızın, kendi kendine cevaplarını bilmeye bilmeye, kabulleniyoruz.
Allahım sen olmasan kimin aklına gelirim ben diyen şair kim için söylemiş o şarkıyı, bu şiir kime yazılmış.

‘cem adrian