şu zamana kadar gözümün ve gönlümün şahit olduğu şeyleri düşündüm. kederleri, gülümsemeleri.
bugünlerde şahit olup da pek bi sevindiğim şey ağaçların çiçek açması. çiçeğin çiçek açması muhtemel bir normalliktir de ağaçta bunu görünce seviniyor insan/ben.

“deli eder insanı bu dünya,
bu gece, bu yıldızlar, bu koku.
bu tepeden tırnağa çiçek açmış ağaç.”