hiç para üstünü saymayan biri olarak ben, bugünlerde elime eski para geçmesinden korkuyor, elimdeki eski paraları bizim bakkala ve sonra her defasında çürük meyve veren pazarcılara çaktırmadan vermeye çalışıyorum. eğer anlarlarsa hiç bir şeyden haberim yokmuş gibi kibar bir gülümseme ile yeni parayla değiştiriyorum.

bakkal dün ekmek alırken verdiğim eski parayı bugün bana geri verdi. bir gün gelirde bakkal amca ” ben bu parayı almam ” derse, büyük ihtimalle paralar annemin eski para koleksiyonuna aktarılacak. gün gelecek ve ben “ben bu parayı almam ” deme cesaretini gösterirsem de, hayır gösteremem.

oysa sadece paranın üstündeki resimleri severim.

not :
koyulaştırılmış kelimeler:içimdeki kötülüğü yansıtır.