“çaydakitap havası”

1. # mq:

   yazınız bana öğrenci günlerimden bir anımı hatırlattı n. hanım. yine sizin bahsettiğiniz gibi yağmurlu bulutlu bir günde, öğrenci evimizin balkonuna attığımız tahta kanepemsi minderli (tabut diyolar ama bu ismi pek sevmiyorum) şeyin üzerine oturmuş ve battaniye sarınmış bir şekilde, yanımda çay dolu kupam ve elimde tarık tufan’ın ve sen kuş olur gidersin bir trenle ile bir kaç saat, yani kitap başlanıp bitene kadar bir süre geçirdikten sonra şifayı kapmış idim. böyle işte.

2. # n.:

   büyük ihtimalle o kitabı ben de öyle yağmurlu günlerde okudum şifa değil de üzüntü vermişti bana da