buna ne denir bilmiyorum. gezmeye gidince bile kaldığımız yerin mimarisini inceleyip bu duvar nasıl bu açıyla dengede kalabilir, aşağıdan bakınca bizim odamız hangisi acaba sorularım, yemek yerken sürekli garsonları düşünmelerim, garsonların yaşlarından yola çıkarak şehirdeki iş fırsatlarını sıralamalarım, tabakta pirinç tanesi nasıl kalmaz diye olasılık hesabı yapmalarım, sürekli gün içinde şunu yapalım planı yapmaktan başka bir şeye zaman kalmaması .. işe yarar bir şeyler olsa düşünmem zaten, kendime değil de yanımdakine eziyet oluyor. rahat bir insan olmak istiyorum.

ya hayat bir matematik ya da dur artık biraz düşünme beyin !

evet buradaki duruma benziyor. önce ben yazacağıdım ama kalp kalbe karşı olunca !

” beyin bedava, bedava ya, taşıyorum. niye hamallık yapayım ? “

bir de şöyle bir şey yaptım, ev özleminden olsa gerek.