bunlar bana 6 ay sonra alınacakların listesi. neden 6 ay sonra? çünkü nahnu bey buradan yakın zamanda çok uzaklara gidecek . o yokken bizim hayatımız zaten anlamsız olacağı için kendimi derslerime ve işlerime vermeyi planlıyorum. bu süre içinde ömer’ in ne yapacağı hakkında bir planı olmadığına emin olduğum gibi, bütün yaramazlıklarının artarak devam edeceğine de eminim. bu sabah çok pahalı, mükemmel, beyaz telefonumu su dolu sürahinin içine attığı için moralim çok bozuk. ama şikayet etmiyorum, sağlık olsun.

şimdi gelelim alacak listeme.

fotoğraf makinesi. neden 550 d istiyorum ben de tam bilmiyorum. birazcık araştırınca bu iyi dediler. aslında neredeyse 3 ay falandır hepatit ze’ ye soracağız ama hep erteleme hep erteleme.

dikiş makinası. neden dikiş makinası? çünkü onu da denemek öğrenmek istiyorum. sanırım hayatta aslında işimden gücümden, dersimden çok beni bu işler mutlu ediyor. değişik hobilere karşı da çok aç gözlüyüm. emekli olmayı bekleyemeyceğim artık.bunun hakkında da çok fikir sahibi değilim. sadece düz dikiş dikeceğim için dikmesi yeterli.

son şey ise biraz/bayağı/çok/çokçok pahalı bir şey. bilmiyorum.

6 ay sonra dünya zenginleri arasına giremeyeceğimi kim garanti edebilir?

.

bu haftanın konusu şizofreni ve psikotik bozukluklar. çok kalın bir kitabın özetini bitirmek üzereyim ve bakışlarım artık donuk. bazen kendi kendime gülümsüyorum ve her an saldırganlaşabilirim. dünyanın en ilginç hastalığı bence bunlar. zaten bir de çay isteyemiyorum. of demem.

ne zamandır şu soruya verilecek cevabı düşünüyorum bugün yazayım artık dedim:

direk çocukluğumdan başlayayım;
1- toplamda 5 senelik ilkokulu 4 farklı şehir ve okulda okudum. mesela birinci sınıfım ağrı dağının eteklerindeydi. hep takdir aldım ve hiçbir şeye yaramadı sonra
2- çok sakin göründüğümü söylerler (sadece görünüş, aldanmayın)
3- karşıdan karşıya geçmek en büyük korkularımdan biridir (herkes biliyor aslında)
4- hep ertelerim, sonra çok pişman olurum ve yine ertelerim
5- hayvanları uzaktan severim ( bir kez kaplumbağaya dokundum)
6- çaydan başka madde bağımlılığım yok. hatta nasıl olduğu bile hiç önemli değil. açık, demli veya daha demini almamış, hiç mühim değil getirin içerim.
7- bazen çok inatçı oluyormuşum.
8- hiç süt içmem.
9- artık hiç kitap okuyamıyorum.

9 tane olmuş aklıma gelirse buraya ekleyeceğim. düşüniyim.

bilmediklerinizi de sorun arkadaşım.

daha önce belki defalarca söylemişimdir, hayatta heyecan için oradan buradan atlayanları hiç anlamıyorum, benim için karşıdan karşıya geçmek zaten ömrümden ömür alıyor diye.

ne mi oldu? bu hafta sonundaki eskişehir seyahatimizde karşıdan karşıya geçmek yerine, sırf heyecan için başka bir şey denedik. yerinden oynayan koltuklarda 6 dk süren bir korku şeyinin içine girdik. ne mi yaptım? sadece gözlerimi kapattım ve fatiha’ dan başladım!

otobüste gelirken de dram, macera, romantik, korku olmak üzere gruplandırılan filmlerden korku olanını seçtim. o da tam bana göre(!) bir aşk ♥ hikayesi çıktı. bkz. twilight !

bunun bir de gondol hikayesi var ama sonra anlatırım.

buna ne denir bilmiyorum. gezmeye gidince bile kaldığımız yerin mimarisini inceleyip bu duvar nasıl bu açıyla dengede kalabilir, aşağıdan bakınca bizim odamız hangisi acaba sorularım, yemek yerken sürekli garsonları düşünmelerim, garsonların yaşlarından yola çıkarak şehirdeki iş fırsatlarını sıralamalarım, tabakta pirinç tanesi nasıl kalmaz diye olasılık hesabı yapmalarım, sürekli gün içinde şunu yapalım planı yapmaktan başka bir şeye zaman kalmaması .. işe yarar bir şeyler olsa düşünmem zaten, kendime değil de yanımdakine eziyet oluyor. rahat bir insan olmak istiyorum.

ya hayat bir matematik ya da dur artık biraz düşünme beyin !

evet buradaki duruma benziyor. önce ben yazacağıdım ama kalp kalbe karşı olunca !

” beyin bedava, bedava ya, taşıyorum. niye hamallık yapayım ? “

bir de şöyle bir şey yaptım, ev özleminden olsa gerek.