N.Nahnu.Org

önyargılarımın son yargılarım olmasından hep korktum. bazen bazı şeyler içinse -ki bu şeylerin hepsi insandır- aklımdan acaba diye bir soru işareti çıkarıp düşündüm. uzunca bir süredir gözlemlerime ve hakkında edindiğim bilgiye dayanarak pınar kür hakkında; önyargılarını son yargıları yapabildiği ve ezberlenmiş cümlelerinin yerine yenilerini koyamadığı için (ve daha sayamadığım birsürü nedenden) hakkındaki -maalesef o’ nun gibi olmaktan korkarak- son yargımı koydum.

bir insan için son noktayı koymak doğru mudur, hayır değildir ama noktayı koyabilecek kadar bu hanım için umutsuzum.

” blogu dedikoduya alet etme, helallik iste ” diyenlere birinci cevabım; blog benim istediğimi yaparım, ikinci cevabım; bu hanıma düşüncelerimi aynen ve fazlasıyla ilettim -yazdıklarım hakkında hiç düşünmeyeceğini bile bile- , üçüncü cevabım; o hepimiz hakkında hepimize konuşuyorsa ben de sadece en azından kendi adıma konuşabilirim.

bak yine sinirlendim ama kendimi tutuyorum. çok tepkiliyim.

 çağımızın ünlü düşünür ve yazarlarından bilge bi arkadaşımız bakkalların süpermarketlere üstünlüğü konulu konuşmasında şöyle der;
“süpermarketlerden herşeyi alabiliriz ama bakkaldan sadece
 onun istediklerini alabiliriz.”
mesela bana deselerki;  git o senin bakkaldan sigara al hayatta alamam. alsam bile ben içmiyorum, başkasına alıyorum derim.  bu kaygım elbetteki sigarayla alakalı olsa da, daha çok bakkal amcamızın bizim hakkımızdaki düşünceleri ile alakalıdır. mesela daha biz demeden onun  günaydın diyeceğini bildiğimiz için her sabah, hiç vakit kaybetmeden ona günaydın  demeliyiz hissi içimizi kaplar. o hakkımızda kötü düşünmesini istemeyeceğimiz, direk saygı duyabileceğimiz bir insandır.

kısaca kimse bana sigara filan aldırtmasın gitsin kendisi  alsın.

hatta almasın sigara sağlığa zararlıdır.