malumunuz bir süredir evimden çok bence çok ama çok uzak bir yerdeyim (ankara).

ve onlarsız her şey ama her şey çok anlamsız. gülmekten ben de yere düştüm:

Pink Martini – Donde Estas Yolanda

tuzlu değil şekerlisi benim olsun.

iklim değişiklikleriyle birlikte ” buranın nesi meşhur? ” adlı büyük bir geziye çıktık. aslında bir diğer adı “vedat milor olsam nereye giderdim” de olabilirdi. kaldı ki her şehir için bir blog yazısı aradık ama bulamadık, vedat milor imdadımıza yetişti.

Gezi sıralamasında en sondan 2. , ilk yazı durağım olan şehir Kayseri. diğer şehirlerin aksine (elma, üzüm, mandalina gibi.) bu şehrin tam orta yerinde bir mantı, sucuk veya pastırma heykeline rastlamadım. Konya’ ya çok benzettik. beklemediğimiz ölçüde ucuz, beklentimizi karşılayacak kadar güzel bir otelde kaldık (nüzhet otel)

pek tabi nerede? ne yenir? sorusunun cevabını vedat milor’ den aldık: kaşık-la

buraya kadar geldik, tabi ki mantı yeriz derken toyota tabağı dikkatimizi çekti. ilk açıldığı yer toyota galerisiymiş oradan almış ismini. “toyota gibi adam ” sözüyle güven timsali toyota, bu tabağa olan güvenimi de sarsmadı.

ve işte beklenen an! mantıyı çok sevmem ama güzeldi. saat 21.30 du. kilolar bizi bekliyordu.

ve işte hayal kırıklığı ! bence limon ancak balığın üstünde güzel duruyor. pastırma kendi başına zaten güzel.

öğle arasını az biraz geçkin bir vakitti. O telefonunu arabada unutmuş, benimse şarjım yoktu (her zamanki gibiydik). gmail desen filtrelenmişti. konuşacak bir yer yoktu. sonra ben parlak bir fikir keşfettim.

şu an kelimeler çok kifayetsiz.

bir de çok çalışınca oluyormuş.

çok güzel uyku şarkısı.

ya bu deveyi güdemiyorduysan, ya bu diyardan da gidemiyorduysan en iyisi uyumak.

bu saatte hiç olacak bir iş değildi.

bugün çok çok çok şişman bir adam ve çok çok şişman olan karısıyla aynı asansöre bindik. şu yukarıdan asansörü çeken ipin gerildiğini hissettim.
çok çok çok korktum dostlarım.

vedat milor buralara gelmiş, ama bir haber vermeden gitmiş. çok darıldık.

zamanın yetmediği, işlerin hiç yetişmediği günlerdeydim. yıkanınca kısa gelen pantolon veya kazak gibi bir şey bu.

sonbahar canımbenim.

ne zaman bir yıl oldu, hiç anlamadım. ömür bitiyor.