malumunuz olduğu üzere işe geri döndüm. en büyük problemim iş konusunda yapılacak her şeyi bilmek ama bir türlü hatırlayamamak. şu an astronot olamadıysam sebebi bu işte; yakın zamanlı hafıza kaybı ! uzak geçmişi çok iyi hatırlarım ama. kimden alacaklıyım, ilk ayakkabım ne renkti, elimdeki yara izi ne zaman olmuştu hepsini hatırlarım. hatta çok gereksiz zamanlarda aklıma gelir bunlar da gülerim kendi kendime.

bugün yine kendi kendime güldüysem, yeni evimizin eski işime neredeyse bir saatten beş dakika az bir mesafede olması sebebiyle benim artık servisle gidecek olmamdı. ilkokul, ortaokul ve hatta lisenin belli bir dönemi servisle okula gittiğim için bendeki servis kültürü bugün birdenbire ortaya çıktı. ilk bindiysem en güzel yere -en arkanın bir önü, açılabilen cam kenarı – oturma, eğer ileride arkadaşım binecekse ona yer ayırma ..

bu hikaye çok uzun, zaman hiç yok, çok uykum var.

sürekli mailler geliyor “blog ödüllerinde kime oy vereceğimizi bilmiyoruz, koşup duruyoruz ordan oraya ” diye. ben de eşe dosta verin diyorum. ama bu eş dost benimkiler oluyor. şöyle ki ; kişisel kategoride nahnu bey ve gezi kategorisinde kidinmind.

eğer bize haber vermeden katılmış başka dostlarım varsa haber versin. bu ikisi hariç oy kullanmadıklarım var henüz.

bunun için ölüyorum, buna bayılıyorum, buna tapıyorum *, binlerce like, uuuzaaayaaann harfleeeeer .. abartı hiç hoşuma gitmez. “muhteşem “, “şahane “, ” harika ” kelimeleri ise kendi içlerinde ne güzel kelimelerdir.

* tövbe haşa.